Toelichting op het werk
In mijn schilderijen tracht ik de kijker als een spons naar binnen te zuigen, zoals een landschap uit de Haagse school kan doen.
De gelaagdheid en serialiteit in mijn werk suggereren een oneindigheid. Vroeger vond ik deze gelaagdheid en herhaling in de architectonische omgeving. Bouwwerken, met name hoogbouw, waren uitgangspunt voor geabstraheerde, geconcentreerde en gelaagde werken. Laag over laag verf op hout, afkrabben en nieuwe patronen opschilderen of inkerven waren middelen waarmee ik schilderijen 'opbouwde'.
De laatste jaren onderzoek ik de schilderkunst zelf, op een meer fundamentele wijze. Het leidt tot een concreet-abstract schilderij. Het was het resultaat van mijn schilderachtig gebruik van waterige verf in combinatie met de zuigende werking van ongeprepareerd doek. Langs de afgeplakte lijn waaierde de natte acrylverf in een onregelmatige kartelrand. De lyriek was slechts schijn. Het doel van mijn werkwijze had meer te maken met de transparantie van de sterk verdunde verf en de vele mogelijkheden om het werk op te bouwen in lagen van steeds over elkaar verschuivende kleurbanen.
Mijn schilderijen zijn nu naar aanleiding van mijn gesneden papierwerken veranderd waarbij het inkerven weer terug komt; ze refereren aan die werken van vroeger.
In mijn huidige schilderijen van vierkant formaat zijn de lijnen strak, opgehoogd als een relïef gesneden en dun waterig overschilderd.
De verticale lijnen (2,5 mm, de krenten in de pap), die zich verspreiden als cellen vanuit het centrum naar de buitenkant van het doek of vice versa van de buitenkant naar het centrum, waarbij de randen van het doek worden vrijgelaten of juist doorlopen. Zij worden onderbroken door de pasteuzere horizontale lijn, daar waar het vlak zich onderverdeeld (het centrum) in meerdere vlakken van gelijke grootte. Juist daar wordt het verzadigd punt zichtbaar gemaakt.
De verschuiving van boven- of ondervlak geeft aan dat beweging op minimale wijze tot stand komt. Wetmatig geordend volgens deze principes geeft het schilderij een grens aan, dat het vlak 2d of 3d gelezen kan worden afhankelijk van de positie die de beschouwer inneemt ten opzichte van het getoonde werk. |
|
 |
Elicidation on the paintings
In my paintings I tried to suck the viewer inwards as a sponge, like a landscape of the Hague school can do. The stratification and seriality in my work suggest infinity. I used this layering and repetition in the architectural enviroment. Buildings, including skycrapers, formed the basis for abstracted, concentrated and layered work. Layer upon layer of paint on wood, scrape and paint anew or new patterns of scoring were the means by wich I built up paintings.
In recent years I examine the painting itself, on a more fundamental way. It leads to a concrete-abstract painting. It was the result of my quaint use of aqueous coating with the absorbency of raw cotton. Along the taped line fanned the wet acrylic in an irregular serrated edge. The lyricsm was only apparent. The goal of my practise had more to do with the transparency of the highly diluted paint and the many opportunities to work to build up layers of ever-shifting colors on each job.
My paintings are abouth my work cutting paper which changed the scoring coming back, they refer
to the work of the past.
In my current paintings of square format, the lines are tight, like a raised relïef, carved and painted over thin watery.
The vertical lines (2,5 mm, the icing on the cake), as cells that spread from the center to the outside of the fabric or vice versa from the outside to the centre, the edges of the canvas will be released or just completed. They are interrupted by the pasty horizontal line, where the plane is divided (the center) in several areas of equal size. Right there is the saturation point vissible.
The shift from top or bottom surface indicates that minimal movement method is achieved.
Lawful arranged according to these principles gives the painting a border, the flat 2D or 3D can be read depending on the position of the viewer's position relative to the work shown.
|
|
